King Onimaru

Report Concert Arashi Buatiful World at Nagoya Dome 07.01.2012

วันนี้เป็นคอนเสิร์ตวันแรกที่นาโกย่า แต่เป็นวันที่สองของเดี๊ยน เราตื่นกันแต่เช้าจับชินคันเซนจากเกียวโตตรงดิ่งไปนาโกย่าด้วยความเร็วสูงสุดใช้เวลาในชินคันเซนแค่ประมาณ 20 นาทีได้ (เกือบนั่งเลยเพราะมันเร็วมากแค่แป๊บเดียวเองไม่คิดว่าจะถึงแล้ว) ว่าแล้วก็ขึ้นแท็กซี่รีบไปเช็คอินที่โรงแรมกันก่อน เข้าไปในโรงแรมเหมือนจะรู้ว่าอาราเชี่ยนมามีการเปิด music box เพลงของอาราชิทั้งนั้นเลย รู้สึกปลื้มมากมาย แต่ว่าพอจะเช็คอินเค้าก็บอกว่ายังไม่ให้เช็คอินเพราะยังเคลียร์ห้องไม่ได้เลยต้องฝากกระเป๋าไว้ที่โรงแรมก่อน แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบอุปกรณ์เชียร์ผู้ชายออกมาทั้งเพนไลท์และพัด พร้อมแล้วก็จับรถไฟไปนาโกย่าโดมมาเอะกันโลดดดดด!!!

เหมือนกับโอซาก้า รถไฟสายอาราเชี่ยนมาอีกแล้ว สาวๆ ถือกระเป๋ากันน้อยมากเพราะคอนฯ ยังไม่เคยจัดที่นี่แถมเป็นวันแรกอีกเลยมีคนถือกระเป๋าน้อยไปหน่อยแต่ก็สัมผัสได้ว่าเป็นอาราเชี่ยนเหมือนกันเพราะพอถึงสถานีนาโกย่าโดมมาเอะก็ออกกันมาแทบหมดขบวนกันเลยทีเดียว ถึงโดมก็ประมาณสิบโมงกว่าแล้ว ก็เดินตามสาวๆ ไปเรื่อยๆ คนเริ่มเยอะขึ้น พอใกล้ๆ โดมก็แอบเห็นมีลุงที่ท่าทางจะเป็นยากุซ่าขายตั๋วยืนเรียกแขกอยู่ เดินๆ ไปอีกก็เจออาราเชี่ยนยืนถือป้ายอะไรสักอย่างคิดว่าน่าจะเป็นการขอซื้อตั๋วเพราะอ่านออกแค่คำว่า ทิกเก็ตโตะ คุดะไซ อยากจะไปถามแต่ก็กลัวคุยกันไม่รู้เรื่อง แต่เห็นแล้วก็น่าสงสารเพราะยืนคนเดียวแต่มีหลายมุมแล้วมันก็หนาวมากด้วย  เดินตามสาวๆ กันต่อไป แต่เอ๊ะ! ทำไมมันยาวนักฟระ พอถึงหน้าโดมก็บางอ๋อค่ะ เค้าต่อแถวเพื่อรอซื้อของหน้าคอนฯ กัน ไอ้เราก็จะซื้อเพราะเหลือแค่แรไอเท็มคือยางรัดผมแค่อย่างเดียวเท่านั้นแถมเป็นสีเขียวซะด้วย (ปลื้มไอบะจังไปจากคอนฯ ที่โอซาก้าเลยยิ่งต้องซื้อสีไอบะจังซะหน่อย) เอ้า!! ไปต่อแถวกัน เดินหาปลายแถวอยู่นานอยากบอกว่ามันไกลมากกกกกกกก เดินจนออกนอกโดมตัดไปเลยห้างอิออนไปแล้วก็ยังไม่เจอหางแถว จนโน้น..ออกไปยืนรอริมถนนแถวๆ หน้าบริษัทมิตซูบิชิโน้น แม่เจ้ายาวไปไหน  แต่ยังไงก็ยังเหลือเวลาอยู่อ่ะนะยืนต่อไปแล้วกัน ยืนหนาวไปแบบนั้นประมาณสี่ชั่วโมงได้ หนาวมากกกกกกกก ไม่คิดว่าตัวเองจะยืนรออะไรได้นานแบบนี้เลย T__T (คราวหลังฝากซื้อของกับใครอย่าบอกเลยว่าแพงเพราะเค้าลำบากจริงๆ กว่าจะได้มาน่ะ) สาวๆ ยุ่นไปกลับนาโกย่า-สมุยกันเป็นว่าเล่นเลย (สมุย = ซามุอิ (Samui) = หนาว โห..มุกแป๊กอ่ะ) แต่สาวๆ เค้าก็มีการให้กำลังใจกันนะ “มินนะกัมบัตเตะ”  “สุโก้ยนะมินนะ” ไรงี้ได้ยินตลอดเลย รู้สึกฮึดขึ้นมาหน่อย ยืนต่อแถวจนถึงข้างโดมแอบได้ยินเสียงอาราชิซ้อมกันด้วย เสียงโซโล่โนะลอยมาทำเอาสาวกกรี๊ดกันกระจายตายกันไปเลย

ซื้อของเสร็จแล้วก็หลงกับพี่แหม่มหากันไม่เจอซะงั้น เลยไปนั่งรออยู่หน้าโดมอาบแดดไปด้วยนั่งมองสาวๆ ไปเพลินๆ ที่นาโกย่าไม่ค่อยหวือหวาเท่าโอซาก้าสาวๆ ที่นี้ไม่ค่อยแต่งคอสเพลย์เท่าไหร่แต่ก็ยังมีบ้างเล็กน้อย เหลือบไปเห็นสองสาวไอมิยะยืนอยู่พอดีเลยแอบถ่ายไว้น่ารักดี ที่นี่มีแฟนบอยเยอะมากมองไปทางไหนก็เจอ  จากที่สังเกตแฟนบอยจะเมนโชจังซะเยอะเพราะเห็นถือโปสเตอร์สีแดงกันแต่เมนจุนก็มีบ้างนะไม่น้อยหน้ากันเลยทีเดียว เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปไว้แบบว่าเกรงใจเค้าอ่ะเดี๋ยวเค้าว่าเอา แหะๆ  และแล้วก็ได้เจอพี่แหม่ม น้ำตาแทบไหลพรากนึกว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอกันซะแล้ว (เว่อร์ได้อีก) ไปหาอะไรกินกันในห้างอิออนก่อนเริ่มคอนฯ แต่ว่าที่นั่งไม่มีเลย ต้องไปนั่งกับพื้นถ้าเป็นในไทยมีหรือจะได้นั่งแบบนี้หายากนะเออ... สังเกตแฟนเกิร์ลไปกินไปก็จะเห็นว่ามีเด็กๆ เยอะ มีทั้งที่คุณแม่พามาดู ป้าๆ ก็มี ไหนจะแฟนบอยอีก ปลื้มแทนอาราชิ แต่ที่นาโกย่านี่สงสัยจะเมนไอบะจังเพราะเห็นเขียวๆ เยอะมาก มีคอสเป็นโชจังในชุดโซโล่ทาบูมาด้วย ไคจังก็มี อุตะโนะโอเน่จังยังมีเลย โนะมี่ชุดโซโล่คอนฯ ซีนก็มา และเหมือนกับทุกทีมีหมีคอสเพลย์ชุดอาราชิอีกแล้วเกือบทุกคนเลยสงสัยจะเป็นแฟชั่นไปแล้ว

 

พอถึงโซโล่น้องจุนที่เดี๊ยนรอคอยก็ไถลลื่นปรื๊ดมาจากเมนสเตจเหมือนเดิมแต่ไม่เหมือนตรงที่ฮีหล่อมากกว่าเดิม แอร๊ยยยยย (หลงเมนชาวบ้าน) >_<   มาอีกแล้ว มาเต้นยั่วยวนอีกแล้วทั้งลูบเป้า ส่ายสะโพก ปลดกระดุมและลงไปแถกับพื้น อร๊ายยยยย!!! กรี๊ดกันคอแทบแตกแล้วค่ะจุนจ๋า  แล้วก็ขอข้ามเพลงอื่นไปเพราะอาราชิเล่นเหมือนที่โอซาก้าเลย พอถึงเพลง Hero คราวนี้เป็นจุนกับโนะที่มาข้างฝั่งเดี๊ยนค่ะ ตอนจุนเดินกลับไปที่เมนสเตจสวนกับโนะ ช๊อตนี้อยากจะกรี๊ดลั่นโดมเพราะจุนจ๋ามันไปจับนมโนะแถมเริ่มก่อนเลยด้วย  อีโนะมันก็มีการเคลิ้มซะด้วยแม่เจ้า!!! กรี๊ดสลบ หันไปสะกิดพี่แหม่มแต่พี่แหม่มกำลังส่องยามะซึ่งไม่เกิดอะไรขึ้นเลยเดินผ่านกันเฉยๆ ฮ่วย!! แล้วไฟก็ดับไปทั้งๆ ที่เดี๊ยนยังคงใจเต้นกับช็อตมัตสึมิยะไม่หาย กุมารทองก็มาดึงดูดสายตาเดี๊ยนที่แบล็กสเตจ อีกแล้วมันมาน่ารักอีกแล้วไอบะจัง น้ำแดงอยู่ไหนเอาไปให้ฮีด่วน!! น่ารักมว๊ากกกกกก >_< ต่อด้วยโซโล่โชจังพร้อมหางเครื่องพี่ก๊อตวันนี้คิดไปเองหรือเปล่าก็ไม่รู้แต่โชจังดูหล่อกว่าเมื่อวานประมาณ 30% ได้ หน้าใสมาก แต่ในคอนฯ โชจังเป็นคนเดียวที่ไม่ค่อยจะยิ้มเท่าไหร่ออกแนวตั้งใจเล่นคอนฯ มากแต่ช่วงหลังๆ เล่นกับโนะเยอะเลย ในเพลง Meikyu Love Song โชจังกับโนะมันเล่นกันตลอดแบบว่าโนะทำท่าโค้งแล้วก็จูงมือโชจังแบบขอเต้นรำอะไรประมาณนั้น แล้วยังเล่นหูเล่นตากับกล้องอีก ประมาณทำหน้าตาตลกๆ แต่ว่าเดี๊ยนว่าไม่ตลกนะ มันน่ารักซะมากกว่า แอร๊ยยยยย!! (อวยเมนชาวบ้าน) น่ารักได้โล่ไปเลยค่ะ แล้วตอนท้ายๆ เพลงโอมิยะยังคงเส้นคงวาสกินชิฟกันต่อไปอย่าได้หยุดค่ะ

ช่วง MC วันนี้ไอบะจังพูดเยอะค่ะ ดูเหมือนโนะจะพูดอะไรกับไอบะจังสักอย่าง วันนี้แปลไม่ออกเลยเพราะมัวแต่จ้องโอจังไม่ได้ตั้งใจฟังเลย แต่ดูเหมือนไอบะจังจะโดนลุม เข้าทางชาวนาโกย่าเลยเพราะที่นี่เมนบะทั้งนั้น ^^  วันนี้มีเป่ายิงฉุบเปลี่ยนชุดกันอีกแล้ว รอบนี้ไอมิยะได้ไปเปลี่ยนค่ะ เหมือนไอบะจังจะเป่ายิงฉุบช้า เลยรีบลากนิโนะลงหลังเวที  จุนเลยมีโว้ยวายใส่ไอบะจังไปเล็กน้อย แล้วก็ถึงช่วงโฆษณาเหมือนเดิมค่ะละครจุนและก็มีไคบุทสึคุงด้วย ขายกันเข้าไป (ลืมไป MC ที่โอซาก้าวันที่ 4 อาราชิมีการถามด้วยว่าได้ดูละครโอจังมั้ย เสียงตอบว่า “ไฮ” เบามาก เดี๊ยนก็คนนึงล่ะที่ไม่ได้ดูเพราะไปดูไคบุทสึคุง 3D มา เลยรู้สึกผิดเล็กน้อย) แล้วไอมิยะก็ขึ้นมาอีกสามคนก็ไปเปลี่ยนเสื้อ ไอมิยะขึ้นมาปุ๊บไอบะจังก็มาโฆษณารายการทีวีที่ได้ไปออก ไอ้ด๊อกคิวเม้นท์ทารี่ของเค้านั่นแหล่ะ โนะมันมีถามว่าไอ้ Nature น่ะมันแปลว่าอะไร  ไอบะจังก็แถไปไม่รู้อะไรแต่ว่าท่าจะฮาเพราะสาวๆ เค้าขำกันใหญ่เราก็ขำไปด้วยเพราะไอบะจังมันแถได้ฮาจริงๆ แล้วไอมิยะเค้าก็กัดกันเล็กน้อยแต่พองาม แต่ดูเหมือนไอบะจังจะสะบักสะบอมไปนิดนึง แล้วอีกสามคนก็ขึ้นมา มีพูดเรื่องไต้หวันด้วย เหมือนไอบะจังจะโดนเรียกว่า “ไอบะบะ” แล้วก็พูดประมาณว่าเคยถ่ายหนังที่ไต้หวันด้วยนะกับฮิงาชิยามะเซมปัย ประมาณนี้ สรุปวันนี้ไอบะจังเป็นพระเอกค่ะ ^^ ไว้ว่างๆ จะแปล MC มาให้อ่านนะคะขอแป๊ะไว้อีกเช่นกัน (โค้ง)

เริ่มเพลง Negai อาราชิร้องไห้อีกแล้ว ถึงจะร้องไห้แต่ก็หล่อ เสียงโอจังขึ้นต้นเพลงมาทำเอาขนลุกอีกแล้วมันเพราะเกิ๊น แล้วก็เพลง Lotus อีกแล้วไอบะจังเป็นพระเอกจริงรอบนี้เดินหล่อมาเลย ต่อด้วย Niji no Kakera ซึ่งก็เพราะอีกนั่นแหล่ะโอจังก็ขึ้นโทรอคโกะไปที่แบล็กสเตจ งานนี้เดี๊ยนจ้องตั้งแต่ฮีมาถึงเวทีแล้วเดินลงไปเลยค่ะ แล้วรอจนฮีขึ้นเวทีมานั่งคลุกเข่ารอ แค่นี้ก็เท่โฮกแล้ว มาแล้วเสียงโชจังเวทียกสูงขึ้น รอบนี้เห็นชัดที่สุดในชีวิตเลย โอจังมาเต้นพลิ้วๆ สเตปแป๊บมาก สปริงข้อเท้าฮีสุดยอดอ่ะ เป็นผู้ชายที่เต้นได้น่ามองมาก ยืนดูไปใจก็เต้นตึกตักมันทำไมเท่อย่างนี้วะอีตานี่ เท่ไม่ไหวจะเคลียร์แล้ว เสียงตอนร้องโว้ๆ ก็ยาวกว่าในซีดี และยังท่อนดนตรีที่ยาวมากกว่าซีดีให้ฮีได้เต้นโซโล่แบบนอนสต๊อปไปเลย โอ้ยๆๆๆ ตายๆๆๆ อยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนี้จริงๆ แต่แล้วมันก็ต้องจบไป โนะมันก็โผล่มาเหมือนจะบอกว่ามาดูความเท่ของฉันบ้างสิ งานนี้ยอมรับว่ามันเท่จริง ยืนดีดกีต้าคนเดียวกลางเมนสเตจ เสียงดีอย่างไม่น่าเชื่อ (อีกแล้ว) แล้วก็ต่อด้วย Attach It (บรรยายโนะมันแค่นี้แหล่ะ ลำเอียงเห็นๆ) ยามะโผล่มาที่แบล็กสเตจ ส่วนจุนกับไอบะจังอยู่เมนสเตจ อันนี้จำแม่นมากเพราะกำลังนึกอยู่ว่าแหมโชจังยอมมาข้างหลังเวทีเพื่อมารับโอจังเลยเหรอ อร๊ายยยย!! เขิลแทน >//< (ต่อมวายเข้าแทรกระหว่างคอนฯ) แล้วก็มาถึงเพลง Love Rainbow อันนี้ต้องจ้องไปที่จุนโตชิเลย มันมีโมเม้นท์กันตลอด แบบเดินมาจับนู้นจับนี่จำไม่ได้แล้วว่าทำอะไรกันบ้าง รู้แต่ว่าวันนี้โอจังเล่นเยอะมากเลย แล้วก็เพลง Hadashi no Mirai อีกครั้งที่ได้เต้นไปพร้อมๆ กันอาราชิ ดีใจ รอบนี้จำได้แค่ว่ามีไอบะจังเต้นอยู่ข้างหน้าโยกย้ายส่ายสะโพกไปด้วยตามแบบไอบะจังนั่นแหล่ะ น่ารักได้อีก

หลังๆ เริ่มจำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว รู้แต่ว่ามีช๊อตที่ไอบะจังเอาริบบิ้นที่เค้าระเบิดออกมามาพันที่หัวด้วยน่ารักชะมัดเลย >_< แล้วตอนดับเบิ้ลอังกอร์ จุนก็ออกมาพูด “โอมาตาเซะ ซาโตชิ” แอร๊ยยยย!!! เดี๊ยนจะขาดใจน่ารักไปไหน แล้วโอจังก็พูด “โอมาตาเซะ มาซากิ” ไอบะจังก็เล่นบ้าง “โอมาตาเซะ โชจิ” (หรือซาโจวหรืออะไรสักอย่างเนี่ยแหล่ะไม่ได้เรียกชื่อนิโนะตรงๆ) โนะมันก็เล่นต่อ “โอมาตาเซะ โชยัน”  แอร๊ยยย!! น่าร๊ากกกก >_< โชจังทำหน้าตลกดี เหมือนกำลังนึกว่าจะเรียกจุนว่าอะไรดีแล้วก็พูดออกมาว่า “โอมาตาเซะ มัตสึโมะ” แอร๊ยยยยยยย!!! กรี๊ดแตก น่าร๊ากกกกกกเว้ยเฮ้ย!!! จุนจ๋าก็ยิ้มๆ แล้วก็หันมาทางแฟนๆ “โอมาตาเซะ มินนะ” อ๊ากกกกกกก น่ารักโพดๆ แล้วก็เริ่มเพลง  Energy Song อาราชิเดินให้พล่านเลย แล้วก็ถึงเวลาบ๊ายบายกัน อาราชิหายเข้าเวทีไป ได้ยินเสียงไอบะจังตะโกนมาว่ากลับบ้านดีๆ นะ  ในใจเดี๊ยนก็นึกอยู่ว่ามันจบแล้วเหรอ ทำไมมันเร็วอย่างนี้ วันนี้จะอังกอร์กี่ครั้ง ขอสัก 3 ครั้งได้มั้ย แต่สุดท้ายก็แค่ 2 ครั้งเท่านั้น อ่อ...ตอนท้ายๆ มีเปิดรูปอาราชิมาแปะรูปที่แฟนๆ วาดส่งมาน่ารักมากมาย แล้วก็มีมาถ่ายรูปหน้าบอร์ดนั่นด้วย ตอนออกมาจากโดมก็กะว่าจะถ่ายซะหน่อยแค่เค้าไม่ให้ถ่าย อันนี้ถ่ายได้จากที่โอซาก้าค่ะ

เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ แป๊บเดียวคอนฯ ก็จบแล้ว อาราชิไม่ออกมาแล้ว ปิดฉากคอนฯ เสิร์ต Buatiful World ของเดี๊ยนแล้วสินะ ไม่มีอีกรอบให้ดูแล้วสำหรับเรา  ถึงจะได้ดูไปสองรอบแต่ก็ยังอยากจะดูอีก ยังอยากจะเห็นอาราชิอีกสักครั้ง แต่ก็ได้แต่นั่งเศร้าใจปนซึ้งใจไปทำยังไงได้ก็มันจบแล้วนี่นะ แต่ถึงยังไงปีหน้าอาราชิก็ต้องมีคอนฯ อีกจะพยายามเก็บเงินเพื่อบินมาดูอาราชิอีกให้จงได้ ตั้งมั่นไว้คราวหน้าต้องไปซับโปโร่หรือไม่ก็โตเกียวให้จงได้เลย  โย๊ชชช!!

ช่วงขอบคุณอีกสักที

ขอบคุณพี่ลิลลี่ พี่แหม่ม อีกครั้งที่ช่วยจัดการทั้งเรื่องตั๋วคอนฯ ตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรม เกือบทุกอย่างเลย ไม่งั้นไอ้น้องคนนี้คงไม่ได้มีวาสนาได้ไปดูอาราชิเป็นๆ แน่ มันคงจะเป็นแค่ความฝัน แต่พี่แหม่มก็บอกว่าถ้าเราพยายามความฝันมันก็เป็นจริงได้แค่เราเอื้อมมือไป ยังไงอาราชิก็ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

และสำหรับอาราชิ ขอบคุณที่ทำให้เราได้มีความสุข ได้พบกับพวกนายทั้ง 5 มันทำให้มีกำลังใจในการทำงานขึ้นเยอะเลย ทำให้เราได้รู้จักมิตรภาพของอาราเชี่ยน ให้เราได้เปิดโลกกว้างได้เจอะเจอกับผู้คนมากมาย ได้พบประสบการณ์ใหม่ๆ ด้วย ขอบคุณจริงๆ ดีใจที่ได้เป็นแฟนเกิร์ลอาราชิ  โลกนี้มันสวยงามเพราะมีพวกนายนั่นแหล่ะ ขอบคุณจริงๆ (โค้งงามๆ สามที)

ปล.  อยากจะแชร์ความรู้สึกให้ทุกคนรู้สึกเหมือนได้ดูอาราชิจริงๆ มันสนุกมาก บรรยายไม่ถูกเลย ขนาดในดีวีดียังสนุกขนาดนั้นยิ่งได้ไปดูจริงๆ มันโคตรจะสนุกเลย เลยอยากให้ทุกคนได้รับรู้ความรู้สึกนั้นด้วยค่ะ เลยเขียนรีพอร์ตนี้ออกมา ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้เขียนรีพอร์ตกับเค้าเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาสได้เขียนแบบนี้อีกหรือเปล่า แต่ก็จะตั้งเป้าไว้แล้วจะพยายามวิ่งไปให้จนได้ค่ะ ขอบคุณทุกคนอีกครั้งนะคะ ^^

Owari