Pre Order Goods Arashi Japonism 2015

posted on 07 Nov 2015 08:27 by ishuki in Sale

[Pre Order Goods Arashi Japonism] รอบ Osaka Dome

Pamphet                            850 บาท
Poster (กลุ่ม,เดี่ยว)                300 บาท
Jumbo Uchiwa (เดี่ยว)           220 บาท
Mini Uchiwa(กลุ่ม,เดี่ยว)         140 บาท
Clearfile (กลุ่ม,เดี่ยว)             220 บาท
Penlight                             820 บาท
Shopping Bag                     650 บาท
T-Shirt                               960 บาท
ผ้าห่ม                                  650 บาท
กระเป๋ามีเชือกคล้อง                  540 บาท
ผ้าห่อของ                              350 บาท
ซ่องใส่เงิน                             180 บาท
ปฎิทิน                                  550 บาท
ซีล                                      150 บาท
Making Tape (limited Dome) 180 บาท

สนใจสั่งซื้อโดยส่งเมล์มาที่  ishuki_pui@hotmail.com
หัวข้อ Japonism Goods
รายละเอียดดังนี้
1.ชื่อผู้สั่ง
2.สินค้าที่สั่ง (จำนวน)
3.เบอร์โทร
4.วิธีรับสินค้า (รับของที่สยาม/กรณีไปรษณีย์ระบุที่อยู่ด้วยค่ะ)

 

โอนเงินไม่เกินวันที่ 23 พฤศจิกายน 2558
ส่งของทางไปรษณีย์ อังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
นัดรับของวันอาทิตย์ ที่ 13 ธันวาคม 2558

 

คำเตือนสำหรับคนที่จะไปดูอย่าเข้ามาอ่านเลยค่ะเดี๋ยวไปดูแล้วจะไม่สนุกนะ ^_^

.

.

.

.

ครั้งที่ 2 ของการดูคอนเสิร์ตอาราชิ ยังคงไม่ได้ตั๋วเมมเบอร์เช่นเดิมแต่ไม่เป็นไรเราอ๊อคได้ 55 รอบนี้อยากบอกว่าไม่ได้เตรียมตัวให้พร้อมเลยกว่าจะไปถึงโดมก็ล่อไป 5 โมงกว่าแล้ว คอนฯ เริ่ม 6 โมงค่ะแม่เจ้า!! วิ่งหน้าตั้งเข้าโดมเลยค่ะ โชคดีที่มีเดอะแก็งค์มาซื้อของให้ล่วงหน้าแล้วเลยไม่ต้องมายืนทรมานตากลมหนาวซื้อของหน้าคอนฯ แถมปีนี้ต้องเอาแฟนไลท์ไปตื้ดกับดิจิคุงตามสีของบัตรอีกด้วยได้ข่าวว่ายืนต่อแถวกันยาวยืดเลยทีเดียว

อ่อจะบอกว่ารอบนี้ไปโดมโดยการขึ้นรถเมล์ไประหว่างยืนรอก็เห็นรถเมล์ขนแฟนเกิร์ลไปยะฮู้โดมโดยเฉพาะแบบวิ่งฉิวไม่จอดรับใครเลยด้วย

แหม่...มันดูยิ่งใหญ่ยังไงไม่รู้ ส่วนสีสันของคอนฯ ก็ยังคงเป็นแฟนเกิร์ลที่แต่งตัวคอสเพลย์กันมาน่ารักมากมายแต่ข้าพเจ้ามิได้ถ่ายรูปไว้เลยเนื่องจากไปสายแล้วแค่วิ่งไปก็แทบจะไม่ทันแล้ว แต่ที่สังเกตได้อย่างเห็นได้ชัดเลยคือที่ฟุกุโอกะนี่แฟนบอยเยอะนะ นอกจากนี้ยังมีมากันเป็นครอบครัวอุ้มลูกจูงหลานมาดูอาราชิก็เยอะเลยเห็นแล้วรู้สึกปลื้มปริ่มมากกกกกกก

ที่นั่งปีนี้เดี๊ยนอ๊อคแบบไม่รอผลที่นั่งเพราะตั๋วปีนี้ราคาโหดมากบวกกับเดอะแก็งค์ไม่แน่ใจในราคาว่ามันจะอัพไปถึงไหนด้วยเลยตัดสินใจสอยกันก่อนเลย ซึ่งที่นั่งก็ได้แบบ bird eye view ค่ะ เศร้าแท้...แต่ช่างมันยังไงก็ได้เข้าไปเจออาราชิล่ะวะ ที่นั่งอยู่ฝั่งขวาของเวทีอีกแล้วตอนคอนโลกสวยก็นั่งฝั่งนี้แต่ปีนี้เดี๊ยนนั่งใกล้ขอบเวทีมากอ่ะคือถ้าอาราชิเดินมามุมขวาก็เห็นชัดอยู่พอสมควรเลยแหล่ะ

 

เวทีปีนี้ก็แปลกหน่อยแยกออกเป็นตัว Y ไม่มีเวทีให้อาราชิวิ่งรอบโดมเลย แต่ก็มีมูฟวิ่งสเตจเป็นตัวโค้งๆ เหมือนตัวเอตัดหัวน่ะ ออกมาจากเมนสเตจมันดูเริ่ดอลังการมากเพราะมันยาวๆ ด้วยมั้ง ส่วนตรงเมนเสตจก็มีมอนิเตอร์ใหญ่ยักษ์ตั้งอยู่ 2 ข้างดูเป็นดิจิเวิร์ดดีอยากจะบอกว่ามอนิเตอร์คมชัดแจ๋วมากอ่ะกราฟฟิกก็เริ่ดด้วยนะสรุปคือดีงามมว๊ากกกกก

 

เข้าเรื่องกันเลยเหอะเวิ่นมาเยอะแล้ว จะบอกว่ายังคงจำอะไรไม่ค่อยจะได้เหมือนเดิมรอบนี้นอกจากจะตื่นเต้นแล้วยังเป็นหวัดอีกด้วยอัดยามาแถมวิ่งหน้าตั้งมาตากลมชมวิวหน้าโดมได้แป๊บเดียวก็เข้ามาในโดมเลยยืนมึนๆ อึนๆ ไปพักใหญ่แต่ก็ยังพอมีสติที่จะโยกและร้องตามอาราชิไปได้ทุกเพลงล่ะนะ 555 นั่งรอชิอย่างใจจดใจจ่อ เหลือบมองชาวบ้านข้างหน้าเดี๊ยนลงไปเป็นแฟนบอยถัดลงไปอีกมาเป็นครอบครัวเลยอุ้มลูกมา 2 คนน่ารักมาก ข้างๆ เดี๊ยนรู้สึกจะมาคนเดียวเป็นเมนโชจัง ตอนโชจังมางี้น้องตะโกนสุดเสียงเลย และด้วยความที่ใกล้เวทีฝั่งขวาเลยเหลือบไปเห็นผ้าคลุมปิดหลังเวทีเหมือนจะมีบอลลูนอยู่เห็นสีแดงกับเหลือง เอาล่ะที่แน่ๆ โชจังกับโนะมันจะลอยมาตรงหน้าเดี๊ยนนี่แหล่ะ 555 และแล้วไฟก็ดับลงช้ากว่าเวลาที่แสดงจริงไปนิดหน่อยน่าจะมาจากการที่แฟนๆ ยังตื๊ดแฟนไลท์กันไม่ครบล่ะมั้งอันนี้เดาเอานะเพราะคนก็ทะยอยกันเข้ามาเรื่อยๆ ตอนที่วิ่งเข้าโดมก็ยังเห็นคนอยู่ข้างนอกอีกเยอะเลยเหอะคิดว่าแฟนไลท์แบบนี้ทำให้เสียเวลาอยู่พอสมควรเลย

พอไฟดับลงเท่านั้นแหล่ะเสียงกรี๊ดนี่ดังระงมเลยแสงไฟจากแฟนไลท์แต่ละสีสวยมากดูเป็นทะเลลูกไฟสวยมาก สังเกตไปที่เวทีตรงสุดท้ายเดินของสเตจมีคนใส่ชุดดำคลุมหน้าเดินไปกลางเวทีสัณนิฐานว่าน่าจะเป็นอาราชิแต่ก็เดินหายไปที่เมนสเตจ ระหว่างนั้นที่มอนิเตอร์ก็ฉายแนะนำตัวอาราชิทีละคนเริ่มจากโชจังแล้วต่อไปใครก็ไม่รู้จำไม่ได้ทำภาพเหมือนอาราชิเพิ่งตื่นแถมไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอีกกรี๊ดกันถล่มเลยอันนี้จำแม่นเพราะเดี๊ยนก็กรี๊ดเหมือนกันชอบนักอาราชิเปลือยเนี่ย 555 อาราชิก็จะตื่นมาแบบงงๆ ประมาณว่าตรูข้าอยู่ที่ไหนไรงี้ 55 แล้วก็มีเสื้อเชิ้ตแสกนมาใส่ให้อาราชิตัวก็จะเป็นลายๆ แบบดิจิตอล แล้วอาราชิก็ทำท่าแตะจอกันไป

 

 

 

(ลิสเพลงเดี๊ยนจำได้เลือนลางไม่ได้จดอะไรเลยฉะนั้นลิสเพลงได้มากจาชาวบ้านเค้าอีกทีนะ)

 

แล้วดนตรีก็ขึ้นเพลงแรก Asterisk อาราชิก็สไลด์อัพขึ้นมาจากเวทีชุดประมาณอวกาศแบบโซโล่น้องจุนปีป๊อปคอร์นโน้นเลยดูอวกาศๆ หน่อยๆ ส่วนแฟนไลท์อยู่ๆ มันก็เปลี่ยนสีให้เหมือนกันหมดทุกคนเลย คือแบบว่ามันเซอร์ไพรซ์มากเหอะมันเหมือนมีรีโมทบังคับจากหลังเวทีให้แฟนไลท์เปลี่ยนสีไปเรื่อยๆ สลับไปตามแสตนที่นั่งมันเริ่ดมากบอกเลย สวยสุดๆ เสียนิดนึงคือคนที่ไม่ได้ซื้อแฟนไลท์ก็จะเอาเพนไลท์จากคอนฯ เลิฟมาโบกกันเลยจะมีสีแปลกๆ สลับมาด้วยแต่โดยรวมถือว่าสวยมากเลย พอเพลงจบแล้วก็ต่อด้วยTake Off มูฟวิ่งสเตจก็ยกขึ้นมาเลื่อนจากเมนสเตจไปแบล็คสเตจคือครั้งแรกที่เห็นเดี๊ยนแทบกราบมันเริ่ดมากดูอลังการดี และเสียงกัปตันพี่โชก็มาเลย My Fellow Arashian!! โยกๆ กันไปสนุกมาก ต่อทันทีด้วย Wonderful เพลงนี้ก็สนุกเดี๊ยนงี้โยกเมามันส์มากเพลงเต้นทั้งนั้นยืนดูอาราชิเพอร์ฟอร์มเม้นท์กันไปไฟแฟนไลท์ก็เปลี่ยนไปตามจังหวะเพลง แล้วอินโทรเพลง Welcome to our party ก็ขึ้นมันส์สิทีนี้ put your hand up เย้ๆๆ กันไป อาราชิเริ่มแยกทางกันแล้วน้องจุนกับไอบะจังมาทางข้าน้อย จริงๆ คือเดินมาฝั่งขวาของเวทีอ่ะนะ ไม่ได้มาหาข้าน้อยแต่อย่างใด 55 แต่แค่เดินมาก็กรี๊ดแล้วค่ะ เพลงต่อไป Bitter Sweet อาราชิเดินไปเต้นๆ กันที่เมนเสตจท่าเพลงเค้าล่ะ จบเพลงก็มีทักทายกันเริ่มจากน้องจุน อันนี้เดี๊ยนจำได้เพราะเพลงละครน้องจุนน่ะก็ไอซะสึกันไปคล้ายๆ กับทุกปีแหล่ะได้ยินน้องจุนว่าร้อนๆ อะไรสักอย่างภาษาญี่ปุ่นเดี๊ยนก็ง่อยซะด้วย 555 ถึงตาโอจังเมนเดี๊ยนก็เหมือนเดิม Fukuoka Digitalian Matsuri day!!! Yoroshiku!! นึกภาพออกนะ ปิดท้ายด้วยพี่โชตามระเบียบด้านบนว่าไง ด้านล่างว่าไงอะไรของเฮียก็ว่าไป

 

ท่าจบเพลง Bitter Sweet

 

แล้วทุกคนก็หายไปแล้วอยู่ๆ เพลงโซโล่น้องจุนก็มาเลย Stay Gold รอบนี้น้องไม่ถอดวุ้ย..คือแบบว่าเดี๊ยนนึกว่าจะถอดเหมือนทุกๆ ปีที่ผ่านมา รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย 555 รอบนี้น้องใส่ชุดเรียบร้อยเชียวเสื้อเชิ้ตขาวตัวยาวๆ แหวกอกนิดหน่อยออกมาเต้นๆ พร้อมเก้าอี้ด้วยเปล่าอันนี้จำได้เลือนรางมาก จบเพลงอินโทรโซโล่คุณเมนของข้าน้อยก็ขึ้นอย่างเท่ห์อ่ะ โอจังไปโผล่ที่แบล็กสเตจตามเคย พ้อยท์ท่าได้เท่ห์มาก ท่าเต้นยังคงยอดเยี่ยมเช่นเคยข้าน้อยชอบตอนฮีเหวี่ยงขาสลับกันแบบว่ามันพริ้วมากอ่ะ สุดบรรยายน่ะ ระหว่างนั้นมูฟวิ่งสเตจก็เลือนไปเมนสเตจ ชุดฮีก็สีดำดูเท่ห์ตามสไตล์ฮีล่ะ

 

ต่อด้วยเพลง Tell me why เพลงช้าที่เพราะจับใจ อาราชิที่เหลือก็ขึ้นมาค่ะด้วยชุดดำเหมือนเมนข้าน้อยเลยคือโอจังเปลี่ยนชุดหรือเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจแบบว่ามองไม่เห็นแอนด์จำไม่ได้ด้วยเหอะมัวแต่ตะลึงงั้นกับเสียงและท่าเต้นของฮีน่ะ 555 ตอนจบโอจังร้อง I’m so sorry เสียงมันสะท้อนก้องในโดมฟังแล้วมันโคตรจะเพราะน่ะเล่นเอาขนลุกเลยเวลาฟังเสียงฮีทีไรขนลุกทุกทีสิเอ้า!! ต่อกันด้วยเพลง TRAP มันดึงอารมณ์มากขอบอกแบบกำลังเคลิ้มๆ อยู่ขึ้นเพลงแดนซ์ๆ เลยซะงั้น น้องจุนจัดเพลงยังไงมันดูแปลกๆ ชอบกล อันนี้ความเห็นส่วนตัวอ่ะนะ แต่เพลงนี้เท่ห์มากบอกเลยเสียงโอจังสุดยอดมากกกก และ ณ จุดนี้ใครไปตรงไหนบ้างก็จำไม่ได้แล้วรู้แต่ว่าน้องจุนมาล่ะ เพลงนี้มีพลุจุดด้วยเล่นเอาตกใจกันเลยทีเดียว ต่อด้วยเพลง Oh Yeah! เริ่มสนุกแล้วโยกๆ ไปจำไม่ได้ว่าใครเดินมาบ้างคุ้นๆ ว่าไอบะจังขึ้นรถเขนมาแล้วอันนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจ ทำนองเพลงก็เปลี่ยนด้วยนะเพลงนี้ แล้วก็ต่อด้วยเพลง Hadashi no Mirai เพลงนี้ทำนองก็เปลี่ยนเหมือนกันทำเอาจับจังหวะเต้นตามไม่ถูกเลย ณ จุดนี้จำไม่ได้อย่างแรงว่าใครไปไหนอะไรยังไงเลยเหอะ คือมันสนุกน่ะโยกไปตามจังหวะไม่ได้ดูอะไรทั้งนั้นแหล่ะ ต่อด้วยเพลง Love Wonderlandf อินโทรขึ้นมาก็โยกกันต่อไปเลย Hey!! Shall we dance to night oh yeah!! จบเพลงก็เข้า MC

 

ช่วง MC

 

อันนี้จนปัญญาภาษาแจ๊บง่อยมากนั่งฟังไปแบบงงๆ จับใจความได้ว่าพูดถึงเรื่องแฟนไลท์ซึ่งเป็นนวัตกรรมใหม่ของอาราชิปีนี้ไรงี้ แล้วก็บอกว่าสามารถเปลี่ยนสีได้ตามใจด้วยนะเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสที่ปุ่มตรงด้ามไม้ (บรรยายซะเว่อร์หยั่งกะโฆษณาเลย) อันนี้เดี๊ยนเพิ่งรู้แหล่ะ อย่างว่าได้แฟนไลท์ปุ๊บวิ่งเข้าโดมเลยไม่รู้เรื่องซะงั้น แล้วก็พูดถึงมูฟวิ่งสเตจที่รูปร่างเหมือนตัวเอหัวขาด (อันนี้เดี๊ยนตั้งเอง) เหมือนน้องจุนจะเรียก ‘วิงกุสุเตจ’ ทำนองนี้อันนี้จนปัญญาจะรู้เรื่องแล้ว แต่ดูอาราชิจะรู้สึกทึ่งกับมูฟวิ่งสเตจนี้มาก อย่าว่าแต่อาราชิเลยเดี๊ยนก็ทึ่งค่ะ ไม่รู้ใครคิดแต่ขอยกเครดิตให้เลย มีพูดถึงฮาวายด้วย แล้วก็ 15 ปีโนะมันพูดอะไรสักอย่างที่ฮากันทั้งโดมยกเว้นกะเหรี่ยงอย่างข้าน้อยมันฮาอะไรก้านนนนน? ต่อๆ มีโมเม้นท์โอมิยะดูเหมือนโอจังจะมีอะไรติดหน้าโนะมันก็ดีดจมูกโอจังเฉยเลย กรี๊ดสิคะงานนี้มันมุ้งมิ้งต่อหน้าต่อตาขนาดนี้ไม่กรี๊ดยังไงไหว แล้วน้องจุนก็เปลี่ยนเรื่องคุยทันทีสงสัยหึง (ไม่ใช่แระ) พูดถึงท่าเต้นด้วยคิดว่าโอจังน่าจะคิดท่าเต้นเพลงอะไรสักอย่างที่เดี๊ยนฟังไม่ออกได้แต่ตบมือตามชาวบ้านไป ณ จุดนี้อยากได้วุ้นแปลภาษาของโดเรม่อนมากๆ โอจังเหมือนจะชมอาราชิว่าจำเก่งมากสอนแป๊บเดียวก็จำกันได้แล้วไรงี้ แล้วโชจังก็มีแซวท่าเต้นไอบะจังมั้งอย่างฮาอ่ะ

 

แล้วก็ถึงช่วงเวลาโฆษณา ชิก็โปรโมทหนังไอบะจังกันไป โชกับโนะก็หายไปเปลี่ยนเสื้อมาเป็นเสื้อคอนสีเขียวนั่นแหล่ะแต่ดูมีลูกเล่นระยิบระยับนิดนึงแล้วอีก 3 หน่อก็ลงไปเปลี่ยนเสื้อบ้างแต่โนะมันเรียกไว้แล้วทั้ง 3 ก็กลับขึ้นมาทำท่าแบบที่โชจังล้อไอบะจังน่ะ

ท่านี้ที่เค้าแซวกันโชจังทำนะแต่ตอนที่โอจังจะลงเวทีโนะมันเรียกให้มาทำทั้งโอจุนบะเลย

 

แล้วโชกับโนะก็มาโฆษณาต่อเรื่องละครของโนะมั้ง แล้วสักพักไอบะจังก็ขึ้นมาสะดุดบันไดซะงั้น น่าร๊ากกกกกก (?) ณ จุดนี้ไอบะจังทำอะไรก็น่ารักไปหมดเลย 555 แล้วก็พูดเรื่องดราม่าใหม่ของโชจัง ที่โชจังต้องไปเป็นกุ๊กน้องจุนบอกว่าอิมเมจไม่ให้เลยนะอันนี้เห็นด้วยกับน้องเพราะโชจังเหมาะจะเป็นนักชิมมากกว่า 555 มีพูดถึงว่าอย่างจุนอิมเมจอาหารอิตาเลี่ยนงี้ โนะก็อาหารญี่ปุ่นงี้ ไอบะจังอาหารจีน โอโนะซังก็นั่งแล่ปลาไรงี้ 555 แล้วก็มาคุยเรื่องแฟนไลท์กันต่อ น้องจุนให้ลองเปิดเป็นสีเหลืองให้หมดงี้อันนี้ฟังไม่รู้เรื่องยืนงงเปิดปิดตามชาวบ้านไปเรื่อยเลย 555

 

แล้วก็มาร้องเพลงกันต่อด้วย Beautiful days แฟนไลท์เป็นสีเหลืองไปหมดเลย ไม่รู้ว่าชิบอกให้เปลี่ยนสีตามเมนเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจเลย แล้วไอบะจังก็หายไปเห็นมีเกี้ยวยกขึ้นมาจากด้านขวาของเวทีแล้วค่อยๆ มาตรงกลางสเตจแล้วไอบะจังก็โผล่ออกมาพร้อมเพลงโซโล่ของฮี Disco Star ในชุดยุค 60 เสื้อเชิ้ตลายดอกกับกางเกงขาบานสีน้ำเงินน่าร๊ากกกกกกก ท่าเต้นฮามากสมเป็นไอบะจังมากๆ เต้นพร้อมเพียงไปกับพวกจูเนียร์เลย กระโดดกระเด้งไปที่สเตจที่ยื่นมาทั้ง 2 ข้างบรรยายท่าเต้นไม่ถูกรอดูดีวีดีเหอะตลกดี คือโซโล่ปีนี้ยกให้ไอบะจังค่ะสนุกสุดๆ ฮาสุดๆ สุดจะบรรยาย

 

จบเพลงก็ต่อด้วยโซโล่ของโนะ Merry Christmas โนะออกมายืนดีดกีต้ากลางเมนสเตจไม่ขยับไปไหนเลยรู้สึกโซโล่โนะถ้าจำไม่ผิดจะมีพุด้วยนะจบโซโล่โนะก็ต่อกันด้วยโซโล่โชจัง Hey Yeah! ปีนี้โซโล่รัวๆ มาก โชจังออกมาพูดอังกฤษออกมาก่อนเลยข้าน้อยตั้งใจฟังสุดฤทธิ์แต่ก็ฟังไม่ออกจับใจความได้ว่าเรื่องความฝัน มิตรภาพ เพื่อนฝูง ครอบครัวไรงี้ ตรงมอนิเตอร์ก็ทำเก๋เป็นภาพคนแบบเส้นๆ น่ะบรรยายไม่ถูกวุ้ย เป็นรูปแบบไปเจอเพื่อน เจอคนรัก มีครอบครัวไรงี้ One Two Three อะไรของฮีไป โชจังมาในชุดธรรมดามากในความคิดของเดี๊ยนนะ แต่ท่าเต้นก็น่ารักตามอัตภาพของฮีอ่ะนะ

 

ต่อด้วยเพลง One Step เพลงนี้เดี๊ยนชอบมากเป็นพิเศษไม่รู้ทำไมอาจเพราะทำนองเรื่อยๆ ฟังสบายๆ มั้ง ถึงตรงนี้จำได้ว่าโอจังกับไอบะจังมาทางเดี๊ยนบ้างแล้ว จริงๆ โอจังก็มาหลายทีนะแต่จำไม่ได้ว่าตอนไหนบ้าง เหมือนจะได้เจอไอบะจังกับน้องจุนบ่อยกว่าชาวบ้านน่ะ ต่อด้วย Troublemaker และ Lucky man ชอบมากทั้ง 2 เพลงเลย (รู้สึกจะชอบไปหมดนะ) Lucky man นี้แบบเย้ๆ เมามันส์มาก แต่รู้สึกว่าจะรีมิกซ์ทำนองเพลงใหม่ด้วยนะถ้าจำไม่ผิด

 

แล้วเวทีก็มืดไปทำให้อารมณ์ดร๊อปมากบอกเลยกำลังมันส์ๆ อยู่ แล้วโอจังก็โผล่มาคนแรกฝั่งเดี๊ยนเลยค่ะ ในชุดสีขาวมีอะไรติดที่แขนไม่รู้มันสะท้อนแสงมาก ชุดสะท้อนแสงเหมือนตัว Refector ที่ขายหน้าคอนฯแหล่ะมันสะท้อนแสงสีขาวเวลาที่สปอร์ตไลท์ส่องไปดูอาราชิฉายแสงได้เลย ฮีขึ้นมาทำท่าพรมน้ำมนต์จากล่างขึ้นบน ระหว่างพรมน้ำมนต์ก็จะมีเสียงตามมือฮีด้วยเหมือนเสียงเปียโนระหว่างนี้มันเงียบมากกว่าเสียงแต่ละเสียงที่โอจังทำจะขึ้นมาแฟนบอยก็ตะโกนเรียกโอโนะคุงกันไปเสียงดังจนทุกคนขำเลย ต่อมาน้องจุนก็โผล่มาเหมือนกันแต่ทำท่าอะไรจำไม่ได้เสียงก็จะเป็นอีกเสียง

ของโนะทำท่าเหมือนตีกลอง อีกสองคนจำไม่ได้ว่าเสียงแบบไหนแต่พอทุกคนมาครบก็ทำเสียงพร้อมกันบรรเลงรวมกันไปเพราะไปอีกแบบ ทุกคนค่อยๆ โผล่มาเมนสเตจ ขึ้นเพลง Hope in the darkness อาราชิก็โยนไอ้เส้นๆ ที่ติดตรงแขนทิ้งอย่างไม่ไยดีเลย ตรงนี้แฟนไลท์ก็จะเปลี่ยนสีไปตามคนร้องค่ะเต้นกันเท่ห์มากตรงมูฟวิ่งสเตจที่มันยกขึ้นน่ะ แล้วก็ต่อด้วยเพลง Zero-G เหมือนใน making เลยแต่น้องจุนไม่ได้เต้นผิดนะ เดี๊ยนชอบมูฟเม้นท์ของโอจังมากฮีจัดระเบียบร่างกายได้เพอร์เฟคออกมาเท่ห์ที่สุดในสามโลกคอนทราสกับเวลาปกติที่สุดเลยเหอะ!

 

พอจบปุ๊บเวทีก็มืดอีกคราวนี้นานมาก นึกว่าจะอังกอร์แล้วดูเวลาตอนนั้นแค่สองทุ่มเองนะจะจบเร็วไปมั้ย ทุกคนในโดมก็ช่วยกันตะโกนเรียกอาราชิกันใหญ่ได้ยินเสียงแฟนบอยตะโกนเรียกโอโนะคุงมั้ง โชคุงมั้ง เริ่ดมาก มีเสียงนึงตะโกนว่าไงไม่รู้แต่ดังมากเล่นเอาหัวเราะกันทั้งโดมเลย

บอกเลยว่าแฟนบอยเยอะมากเหอะรอบนี้ ยืนรอสักพักซึ่งก็นานอยู่แล้วเสียงเพลงบรรเลงก็มาพร้อมภาพในมอนิเตอร์เป็นก็ขึ้นบรรยาย 15 ปีอาราชิมีรูปอาราชิตั้งแต่เดบิวท์มาเรื่อยๆ และก็รูปหน้าปกซิงเกิ้ลและก็อัลบั้ม แล้วเสียงโชจังก็มาเลยในเพลง A.RA.SHI. พร้อมกับบอลลูนเริ่มออกมาแล้ว

ถึงว่าได้นานนักคงใช้เวลาในการเตรียมตัวนานไปหน่อยแต่ก็ออกมาดีอ่ะนะ บอลลูนโชจังเลยมาโบกไม้โบกมือแทบตายพี่โชก็สนใจแค่ข้างล่างเป็นไง ข้างบนเป็นไง คือข้างบนนี่บนจริงๆ นะพวกยอดดอยนี่ฟินไปเลยเพราะพี่โชเป็นห่วงข้างบนมากกกกก ตามมาด้วยบอลลูนของโนะคือมันน่ารักมุ้งมิ้งกรุ้งกริ้งมากอีตานี่น่ะเล่นหูเล่นตาสุดๆ ต่อด้วยบอลลูนของเมนเดี๊ยนโอจังขาววิ้งมาเลยเหมือนเดิมฮีมองแต่ข้างล่างกับข้างบนสุดๆข้างบนกลางๆ แบบเดี๊ยนหมดสิทธิ์ ชุดที่ชิใส่ก็สีแดงของโอจังมีหางด้วย ถ้าจำไม่ผิดเหมือนชุดที่ใส่ในคอนที่ฮาวายน่ะ

 

แล้วก็ต่อด้วยเพลง Sunrise Nippon ต่อมา Kimi no tameni boku ga iru บอลลูนก็ไปเรื่อยๆ มันมีเสาตรงเวทีด้วยนะบอลลูนของโนะเกือบติดเสาไปไม่ได้แน่ะ แต่ก็หลุดไปได้ลุ้นไปด้วยเลยกลัวโนะมันจะตกลงมา ดีนะไม่ใช่บอลลูนพี่โชไม่งั้นเดี๊ยนว่าฮีคนร้องไม่เป็นเพลงล่ะนะ 555 ต่อไปเพลง A Day in Our Life เพลงนี้สนุกมาก พี่โชร้องเราก็ เน้! พี่โชร้องเราก็ อุเอะ!! พี่โชร้องเราก็ เวย์!! พี่โชร้องเราก็ Someday!! สนุกมากต่อด้วย Kotoba yorimo taisetsunamono เสียงโอจังขึ้นมางี้แป่ะมากเหอะ ถึงตอนนี้น้องจุนกับไอบะจังลอยมาแล้ว เหมือนจะได้อายคอนแทคกับน้องจุนด้วย ไอบะจังก็โบกมือเอาเป็นเอาตายเลยน่ารักที่สุด!! แล้วบอลลูนก็ค่อยๆ ลอยเข้าเวทีไปบอลลูนมันบังลำโพงด้วยทำให้เสียงเบาลงไปเลย 55

ส่วนฝั่งโน้นโอจังก็ลอยเคว้งคว้างรอให้โนะกับโชจังลงจากบอลลูน เดี๊ยนงี้อิจฉามากเพราะโอจังลอยค้างนานมากกว่าจะได้ลงน่ะ

ต่อที่เพลง Pikanchi Double แล้วก็ Sakurasake สบัดมือกันไป จำไม่ได้ใครไปตรงไหนช่างมันแล้วกัน โยกๆ กันต่อด้วย Kitto Daijoubu แล้วก็ Happiness ตามด้วย One Love และก็ Believe อาราชิไปที่แบล็คสเตจมั้งจำไม่ค่อยได้ แล้วพอโอมิยะมันเจอกันมันก็เริ่มเล่นกันด้วยจำไม่ได้ว่าเพลงไหนแต่อีคู่นี้เจอกันไม่ได้เล่นกันตลอดเลย แล้วก็เพลง Monster และก็ Meikyu Lovesong จำได้แค่ว่าจุนกับโนะขึ้นรถเลื่อนจากทางฝั่งขวาทางเดี๊ยนนี่แหล่ะไปทางแบล็คสเตจ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเพลงนี้แหล่ะคือน้องจุนกับโนะลงจากรถมายืนที่แบล็คสเตจกับโอจังแล้วแต่โชจังกับไอบะจังยังยืนโบกไม้โบกมือกันแฟนๆอยู่บนรถจนเพลงจบก็ยังไม่ลงจนน้องจุนต้องเรียก “ซากุไรซังไอบะซัง ลงมาได้แล้ว” โหวววฟังดูน่าเกรงขามมากเหอะ ตามด้วย Wild at Heart และก็ Calling อาราชิไปยืนเต้นกันตรงแบล็คสเตจแล้วมูฟวิ่งสเตจก็ค่อยๆ เลื่อนกลับไปที่เมนสเตจ ไปเต้นเพลง Daremo shiranai แล้วก็ต่อด้วยเพลง GUTS! น้องข้างๆ เดี๊ยนแป๊ะเว่อร์มากเต้นตามได้ทุกสเตปอ่ะท่าหวดลูกเบสบอลนางเกือบทำพัดพี่โชมาโบกใส่หน้าเดี๊ยนเลยเหอะ เพลงเมดเลย์ก็จบแค่นี้แต่เมดเลย์นี่รีมิกซ์ใหม่หมดเลยนะทำนองมันเปลี่ยนๆ ไปเลยทำให้เดี๊ยนจับจังหวะเต้นตามเพลงไม่ได้เลย

แต่ก็สนุกไปอีกแบบค่ะ

 

จบเพลงน้องจุนก็กล่าวขอบคุณเหล่าจูเนียร์และก็ MAD ทั้งหลาย แล้วชิก็เริ่มกล่าวขอบคุณเริ่มจากโชจัง อันนี้ง่อยเลยจำใจความได้ประมาณว่า 15 ปีแล้วที่เดบิวท์กันมาใช้เวลามาตั้ง 15 ปีเลยนะกับ 5 คนนี้ขอบคุณที่สนับสนุนกันมาตลอดไรงี้ ต่อด้วยโอจังเดาว่าฮีก็ขอบคุณทุกคน พูดถึง 15 ปี

คอนเสิร์ตที่ฮาวายไรงี้แปลไม่ออกแล้ว ต่อด้วยไอบะจังจับใจความได้ว่าโดนมัตสึจุนดุด้วยตอนที่ลืมลงจากรถเลื่อน แล้วมีแฟนกระโกนบอกด้วยว่าไปทางโน้นๆ 555 คือแฟนๆ เค้ารู้คิวแล้วเหอะ อันนี้น้องกุ๊กช่วยแปลให้ขอบคุณน้องกุ๊กหลายๆ แล้วก็พูดถึง 15 ปีก็จะต่อไปที่ 16 ปีไรงี้ ต่อด้วยนิโนะก็พูดถึง 15 ปีเช่นกันแล้วมันมีแซวไอบะจังด้วยนะ ไอมิยะก็รับฝีปากกันไปเล็กน้อยไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไรแต่มีตอนไอบะจังเดินจะมาหาโนะโนะมันไล่กลับตำแหน่งซะงั้น นิสัยอ่ะ!! แล้วก็ต่อด้วยน้องจุน น้องหัวยุ่งมากเลยมายืนเสยผมแบบน่ารักมากกกกกก แล้วก็กล่าวขอบคุณสต๊าฟทั้งหลายที่ทำให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ขอบคุณแฟนๆ ที่มาสนุกด้วยกันพูดถึง 15 ปีอีกแล้วและก็อะไรสักอย่างที่เดี๊ยนจนปัญญาจะทราบได้ แล้วน้องก็บอกว่าเพลงต่อไปเป็นเพลงสุดท้ายแล้วนะ

   

แล้วเพลงสุดท้ายก็ขึ้นมา Kimi no Yume wo Miteita เป็นเพลงที่เดี๊ยนก็ชอบมากอีกเช่นกันสำหรับอัลบั้มนี้ก็นึกไว้ว่าต้องซึ้งๆ ไรงี้อยู่แล้ว ตรงมอนิเตอร์ก็จะฉายภาพที่น่าจะเป็นสต๊าฟไปถ่ายรูปแฟนๆ ที่มาดูคอนฯ ในวันนี้บางคนถือพัดบางคนคอนเพลย์อาราชิมาเลย ทำเหมือนพรีเซนเตชั่นเลยภาพก็สลับกันไปยืนฟังเพลงไปซึ้งๆ แล้วก็จบอาราชิขอบคุณแฟนๆ แล้วก็ค่อยๆ เลื่อนลงเวทีไป จบ...ไม่มีอังกอร์...เศร้า...ยืนอยู่ตรงนั้นหวังว่าจะอาราชิจะมาอีกแต่เปล่าเลยมีลุง 2 คนมายืนบอกให้ลุกไปทีละบล็อกซะงั้น เหลือบดูนาฬิกาตอนนั้นประมาณ 3 ทุ่มแล้ว ก็ 3 ชั่วโมงเชียวนะแต่มันเร็วมากความรู้สึกตอนนั้นมันจบแล้วจริงๆ เหรอไม่ออกมาอีกแล้วเหรอ โฮฮฮฮฮฮฮ T___T

แต่ยังไงก็ขอบคุณอาราชิที่ทำงานเหนื่อยให้เราได้มีความสุขมากๆ เลยนะก๊ะ อยากดูอีกไม่รู้จะได้ดูอีกเมื่อไหร่ อ่อคุ้นๆ ว่าใครสักคนน่าจะโชจังแหล่ะมั้งพูดว่า “มะตะ” เดี๊ยนก็อยากจะมะตะนะให้ตั๋วเมมเบอร์เดี๊ยนดิ่จะได้มะตะเจอกันอีกทีนะก๊ะโชจางงงงงง

   

จบแล้วสำหรับรีพอร์ตคือตอนแรกว่าจำอะไรไม่ได้เลยนะเพราะมันเหมือนเป็นช่วงๆ เวลามันเร็วมากแถมเดี๊ยนก็เมาทิฟฟิ่อีกแต่พอได้ดูเซตลิสแล้วเปิดเพลงฟังไปตามแล้วมันเริ่มจะจำได้ว่าเป็นไงบ้างถึงจะจำสลับกันไปบ้างก็เถอะนะ ยังไงก็อยากจะเขียนรีพอร์ตไว้วันหน้ามาอ่านอีกก็จะได้จดจำช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ได้ ขอบคุณอาราชิจากใจจริงที่ทำให้เดี๊ยนมีความสุขขนาดนี้ ขอบคุณจริงๆ m(_ _)m

Credit : รูปบางส่วนจาก weibo แปลบ้างส่วนน้องกุ๊กกับน้องโบจ้า ^_^